نویسنده: ژوریس فیوریته

ترجمه: چمن بلاق دره‌‌ای

 

حمله‌های کوچی‌های پشتون هراس برخوردهای قومی را افزایش می‌دهد

هژده ماه قبل از خروج نیروهای ناتو، یورش‌های خونین کوچی‌های مسلح با مسلسل‌ها و راکت اندازها بالای قریه‌های نزدیک کابل، هراس از سرگیری برخوردهای قومی را درافغانستان افزایش داده است. 

برای بیشتر از یک قرن، بخشی از پشتون‌ها که بنام کوچی شناخته می‌شوند با سپری نمودن فصل سرما در آب و هوای بهتر مناطق جنوب و شرق، تابستان‌ها را جهت تغذیه مواشی‌شان به نواحی سردتر شمالی‌ سرازیر می‌شوند. منازعات بر سر اراضی میان کوچی‌ها و باشندگان محلی قوم هزاره با سابقه 130 ساله آن در سال 2005 در دره کجاب (غرب پایتخت) به خشونت‌های تکراری فصل‌ گرما تبدیل گردید.

با توجه به خروج نیروهای ناتو در پایان سال 2014، بیم از آن می‌رود که کشور دوباره به ورطه آشوب دهه‌ی نود میلادی بلغزد. نبردهایی که تا سال 2001 میان طالبان مسلط قوم پشتون‌ و هزاره‌ها به کشته شدن ده‌ها هزارتن انجامید که اکثرا از قوم هزاره‌ بودند.

وحید مژده تحلیل‌‌گر و نویسنده می‌گوید: " افغان‌ها در گذشته از کشمکش‌های داخلی و عمدتا از جنگ‌های قومی زیاد رنج دیده است. این معضل اگر حل ناشده باقی بماند می‌تواند بیشتر از پیش اتحاد ملی را در میان افغان‌ها ازهم بپاشد." ‌

در اوایل ماه جون امسال به گفته باشندگان محل و مقامات دولتی، در حدود 2000 مرد کوچی به دره کجاب یورش بردند. آنان چندین قریه را تاراج کردند و صدها منزل مردم را به آتش کشیدند.

قسمت اعظم مردم هزاره که بخشی از اقلیت شیعه مذهب اند، ازین دره گریختند. به گفته قریه‌ نشینان محلی، کوچی‌ها چهار مرد ملکی هزاره و هفت سرباز دولتی را کشتند.

دوماه پس از حمله کوچی‌ها، کجاب همچون برهوت قیامت زده داغ‌های فاجعه را برچهره داشت- خانه‌های گِلی فروریخته و تیره وتار از دود و آتش.

عوض 55 ساله و رییش سفید قریه گفت: " در هر خانه که آتش زده اند یک جلد قرآن بود. وقتی امریکایی‌ها در فصل بهارقرآن را سوختاندند، فریاد همه جهانیان برآمد مگر اینجا هیچ صدایی داد نکشید. ما کی هستیم؟ چه کرده‌ایم؟ ما هم مسلمانیم. مگر نیستیم؟"

در مدرسه دهان گنداب طوری که دیده می‌شود قریه‌ها با آتش راکت تقریبا سراسر تخریب شده بودند. دیوارهای مسجد مدرسه با مرمی‌های مسلسل سوراخ سوراخ شده بودند. یک نمازخانه مصئون مانده بود اگرچند فرش‌هایش به غارت رفته بودند.

دو کلینیک قریه بطور فجیعی ویران شده بودند. کلینیک قدیمی بطور کامل از بین رفته بود و دیگری که هنوز خدمات ارائه نمی‌داد دیگر غیرقابل استفاده شده بود.

مقامات دولت محلی و باشندگان قریه‌ها می‌گویند که طالبان با کوچی‌ها همراه بودند. آن‌ها براین نظر بودند که گروه‌های شورشی که اغلب از قوم پشتون هستند از حضور کوچی‌ها استفاده می‌کنند تا ساحات را از دولت و نیروهای ناتو بگیرند.

کجاب در ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک قرار دارد. ولایتی تحت سلطه پشتو‌ن‌‌ها که مقامات ولایتی آن حضور مستمر و وسیع طالبان را درآنجا رد می‌کند.

هفته قبل از ارزگان ولایت همجوار میدان وردک گزارش شد که یک قوماندان پولیس هزاره به خون‌خواهی دوتن کشته شدگان هزاره،  نه فرد ملکی پشتون را به قتل رساند. مقامات می‌گویند که قضیه در دست بررسی است.

آقای غلام حسین ناصری عضو مجلس نمایندگان از بهسود، دولت آقای کرزی و شخص او را به حیث یک پشتون به تبعیض علیه هزاره‌ها متهم می‌کند و می‌گوید اگر از هزاره‌ها محافظت نگردد آنان خود از منطقه‌شان پاسبانی خواهند کرد. ناصری گفت: " حمله کوچی‌ها با حمایت دولت صورت گرفته بود." او گفت یک روز قبل و در همان روز حمله، مقامات را در سطح ملی و ولایتی در جریان قضیه قرار داده بود ولی اظهار می‌کند که ارتش زمانی در کجاب رسید که پنج ساعت قبل کوچی‌ها محل را ترک کرده بودند.

شهیدالله شهید سخن‌گوی والی میدان وردک کمبود منابع را تقصر کار دانست. او گفت: " ما در ساحه به حد کافی نیروی امنیتی نداریم. با وجودآن ما از دولت مرکزی تقاضای نیروی بیشتر کردیم و حتی خواهان نیروهای خاص جهت کنترول برخورد کوچی‌ها و برادران هزاره شدیم."

او علاوه کرد: " این برخوردها از یک "مسئله قانونی" ناشی می‌شود که که باید از کانال محاکم قضایی حل و فصل شود زیرا فراتر از حدود صلاحیت مقامات حکومت محلی می‌باشد."

کوچی‌ها ادعای بازیابی زمین‌هایی را دارند که می‌گویند 130 سال قبل بواسطه فرمان شاهی به آنان بخشیده شده است. جایی که باشندگان محلی برای نسل‌ها برآن زیسته اند.

هزاره‌ها تخمینا 15- 20 درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. آنان از آزار و اذیت‌های وحشیانه حاکمیت طالبان در فاصله سال‌های 1996 تا 2001 رنج بردند اما پس از حضور قوت‌های بین‌المللی به رهبری امریکا وضعیت هزاره‌ها بهتر شده است. 

ایلی ارشاد یک نماینده کوچی در مجلس نمایندگان هزاره‌ها را به آغاز کردن خشونت‌ها متهم می‌کند: " هزاره‌ها می‌گویند آن‌ها این زمین را از دولت خریده اند که حقیقت ندارد. هزاره‌ها حمله بالای کوچی‌ها را شروع کردند. آنان نبردهای سهمگینی داشته اند."

همچنان پارسال در ولایت لغمان یک ولایت پشتون نشین در شرق پایتخت یک برخورد دیگر نیز بروز کرد. آقای ارشاد استدلال کرد که تنها راه حل همانا دادن زمین‌های کوچی‌ها می‌باشد.

بسیاری از باشندگان کجاب پس از خشونت‌های ماه جون برای زنده ماندن آنجا را ترک کرده اند. آنان ناگزیر از مزارع شان که در دره‌ای بسیار خرم و بصورت درست  کشت شده بودند دل کنده اند.

آقای ناصری هوش‌دار داد:" ما به دولتی رأی دادیم که از مردم پاسداری کند. اگر آنان چنین نکنند من آینده‌ی تاریک را فراروی این کشور می‌بینم."


منبع: AFP  (http://uk.news.yahoo.com/afghan-nomad-clashes-raise-fears-ethnic-strife-205931871.html