به "ستايش" دختر ناز شهيد احمدشريف دولتشاهى

لالايى

 

 

 

 

 

لالا لالا گل زيباى مهتاب
گل دريا، گل باران، گل آب
 لالا لالا از اين شب هاى تاريك
 سفر كن روى بال روشن خواب

 

سفر كن سوى رؤيايى كه شاد است
 نشانى نيست در آن از غم و داغ
 سفر كن تا نبينى تيغ توفان
 چه كرده با گل و با برگ اين باغ؟

 

ببين كه آسمان هم مثل خانه
 دلش پر ابر و چشمش غرق بارش
 لالا لالا گل يك دانه شهر!
لالا لالا لالا لالا ستايش!

 

لالا لالا بخواب اى ماه كوچك!
پدر امشب نمى آيد به خانه
 پدر رفته كه در اين شام تاريك
پدر رفته كه از دامان خورشيد
 براى تو بياره روشنايى