شهروندان دایکندی، خواهان انکشاف متوازن در این ولایت اند

 

روز پنجشنبه‌ی هفته‌ی گذشته، کنفرانسی تحت عنوان «شهروندی در دایکندی؛ توازن یا تمرکز؟» از سوی فعالان مدنی این ولایت با حضورداشت برخی از مسوولان دولتی و شمار زیادی از جوانان و دانشجویان دایکندی در کابل برگزار شد. هدف از برگزاری این کنفرانس، دادخواهی برای انکشاف متوازن و رعایت عدالت و برابری در توزیع و تخصیص منابع و پروژه‌های انکشافی میان ولسوالی‌های این ولایت عنوان شد.

 

فعالان و جوانان دایکندی با انتقاد از حکومت مرکزی و نمایندگان این ولایت در شورای ملی و شورای ولایتی از تخصیص بودجه‌ی ناچیز در دایکندی و نیز توزیع ناعادلانه‌ی آن میان ولسوالی ها سخن به میان آورده می گویند: با توجه به محرومیت و عقب ماندگی ولایت دایکندی، بودجه‌ی انکشافی ۱۳۹۶، برای این ولایت، مثل سال‌های گذشته بسیار اندک بوده و به هیچ عنوان بسنده نیست.

 

 به گفته‌ی آنان، همان بودجه‌ی اندک انکشافی نیز به چند ولسوالی محدود اختصاص یافته و متباقی ولسوالی ها از این بودجه بی بهره مانده و یا بهره‌ی شان بسیارناچیز است. ولسوالی هایی چون سنگتخت و بندر، اشترلی، خدیر، کیتی و کجران مورد ستم انکشافی قرار گرفته اند و حکومت محلی توجهی نسبت به این ولسوالی ها ندارد.

 

در این کنفرانس، بیانیه‌ای نیز به خوانش گرفته شد که بیان‌گر مشکلات مردم این ولسوالی ها بود. در قسمتی از این بیانیه آمده است: هنگامی که نابرابری‌ها به مثابه‌ی بیدادگری به میان می‌آید، بی نظمی‌ها نیز از خلال آن‌ها سر بر می‌آورند و باعث می شوند که مردم از آرامش به دور بمانند. این جوانان، مشکلات مردم دایکندی را در این بیانیه به دوبخش «درون‌ولایتی و بیرون‌ولایتی» به بحث گرفتند.

 

در بخش بیرون‌ولایتی: ولایت دایکندی یکی از دور افتاده ترین و محروم ترین ولایت های افغانستان است که همیشه مورد تبعیض و بی مهری حکومت مرکزی قرار گرفته و مرکز انبوه سنگینی از محرومیت‌ها بوده و هیچ انکشافی در این ولایت صورت نگرفته است.

 

در بخش درون‌ولایتی: متاسفانه امور داخلی دایکندی نیز به شدت دستخوش امواجی از نابرابری و بی عدالتی ها است. از امر استخدام نیروی انسانی گرفته تا توزیع بودجه‌ی سالانه‌ی مالی جای عدالت را به بی‌عدالتی سپرده است و چشم توجه کارگزاران این عرصه، همیشه به یک یا دو نقطه‌ی محدود دوخته شده که عدالت اجتماعی را زیر سوال برده است.

 

عدالت اجتماعی امری است که باید بدان توجه جدی صورت گیرد و انکشاف متوازن در تمام ولسوالی های دایکندی تطبیق شود. آنان، این نابرابری را بی‌عدالتی فاحش، حق تلفی و توهین به شهروندان این ولسوالی‌ها می دانند و همچنان خواهان پاسخ از سوی مسوولان ذی‌ربط اند.

در پایان این کنفرانس، قطع نامه‌ای نیز از سوی جوانان صادر شد. در یکی از ماده های این قطع نامه، از مقام‌های مسوول خواسته شده است که به این روند بی عدالتی خاتمه دهند و توازن و برابری را در نظر بگیرند. همچنان در ماده‌های دیگر این قطع نامه آمده بود که مراجع مربوطه، باید موردهای خیالی و فرضی را به موردهای واقعی و عینی تبدیل کنند.

 

خالی‌گاه‌های وارده در این دور کاری که امکان تغییر شان گذشته است، در بودجه‌ی مالی نیمه‌ی دوم سال باید جبران شود. توازن انکشافی در تمام ولسوالی‌ها باید جای‌گزین تمرکز آن شود تا تمامی شهروندان دایکندی، خود را در یک آیینه‌ی شهروندی ببینند.